Afgelopen zondag hebben we gespeeld op de ‘Eindhovensche’. In 1930 geopend en met een roemrijke geschiedenis. Als je het clubhuis binnenkomt, proef, voel en ervaar je de historie. Een hele grote open haard, omgeven door bruin lederen clubfauteuils. Op de schouw een aantal tinnen vazen vergezeld van Delftsblauwe borden. Her en der een portret van belangrijke mannen, die betekenis hebben gehad voor de ‘Eindhovensche’.

Ik zie mijnheer Anton Philips, mijnheer Hub van Doorne en mijnheer Wim van der Leegte gezamenlijk een mooi glas cognac drinken en een kwalitatief hoogwaardige sigaar roken, teneinde de laatste zakelijke beslommeringen met elkaar te bespreken. Daar is niet al te veel fantasie voor nodig.

Lees meer

Het is zondag 8 oktober. Vandaag spelen we om de fel begeerde titel “Woold Master 2017” Vanaf 10.00 uur konden we ons melden en werden we ontvangen door de wedstrijdleiding bestaande uit Gré Peeters, Martien Verdonschot, Frans Renette en Frits Aarts. Bij het aanmelden hebben we ook de scorekaart in ontvangst genomen.

Na het inslaan en nog snel even een bakje koffie werd er geluisterd naar de briefing verzorgd door Martien. We kregen te horen dat we strokeplay spelen zonder HCP verrekening. Geen streep zetten dus en alles uitholen.

Lees meer

Afslaan op de drivingrange is meestal eerst een kwestie van ballen tappen. Dus zorgen dat er muntjes zijn en dan aan de slag. En als de muntjes op zijn, dan is dat niet handig. U kunt dan ook sinds kort ballen ’tappen’ met uw ledenpas. En wat nog mooier is. U krijgt als u ballen tapt met uw ledenpas 10% korting!

De ballenautomaat op de driving range is uitgevoerd met een unit die uw ledenpas herkent. Die legt u op het zwarte scanvlak van de automaat. U wacht totdat uw pas herkend wordt en drukt op de knop voor een dosering golfballen. De pas laat u even liggen. De ballen komen beschikbaar en het saldo op uw kaart wordt automatisch bijgewerkt. Handig en goedkoper!

Woold leden zijn creatief. Sommigen creatiever dan u en ondergetekende. En zo kan het gebeuren dat onlangs een aantal gedichten over het golfspel op de bureau’s van de webredactie terecht kwamen. U mag na het lezen van het eerste gedicht raden welk lid de schrijver is. 

De afslag:
De teebox is een kale plek waar je heel eenzaam staat,
van binnen bibbert en maar hoopt dat deze rechtuit gaat.
Want menig bal sloeg je in ’t bos en vond je nooit meer terug.
Het luistert nauw, zó van ’n tee; dat leer je niet zo vlug.

En als hij dan eens, goed geraakt, fraai rechtuit lijkt te gaan,
dan heeft hij toch een beetje slice en raakt zo uit de baan.
Provisionals zijn niet geliefd, zij zeggen: je sloeg mis;
je hebt de fairway niet geraakt, tot je ontsteltenis.