Ook onze golfreis is nou eenmaal doorspekt met een onderdeel wat ‘bagage’ heet.
In alle vroegte op zondagmorgen verplaats ik mijn golftas en trolley naar de achterbak van mijn auto. Ik mag vandaag zeker een aantal dingen niet vergeten: een paraplu (mijn app van ‘buienalarm’ is zeer actief), een extra droge handdoek, schoenen, regenkleding en de batterij voor de trolley.

Ik neem een klein koffertje mee met toiletartikelen, extra kleding en een paar droge sokken. Oh ja….mijn toilettas niet vergeten. Ik vraag me af: “Heb ik nu mijn handtas voor sleutels, rijbewijs, mobiele telefoon, papieren zakdoekjes en een doekje om mijn bril te poetsen? Heb ik lippenbalsem bij me?”

Ik zit al in de auto, als ik bedenk dat een golfcap ook wel fijn zal zijn om de regen van mijn bril te weren. Dus…….een extra tochtje terug naar binnen om een pet te zoeken. 

Aangekomen op de afgesproken verzamelplaats, realiseer ik me dat mijn golfmaatjes op deze ochtend allemaal ongeveer dezelfde exercitie hebben gedaan als ik.

Het grappige van deze episode is, dat we op de parkeerplaats alles weer uit onze auto’s tillen, omdat we al die spullen opnieuw moeten schikken in een minder aantal auto’s dan we gekomen zijn.

Voor die taak ben ik echt te fijn gebouwd, daar heb je experts voor nodig. Gelukkig hebben wij die één in ons team. 

Die bepaalt eerst, wie bij wie in de auto plaats neemt. De spullen die bij deze passagiers horen worden bij elkaar gezet. Dan bekijkt ze welke spullen gestapeld kunnen worden. De tassen die achter de voorstoel geplaatst kunnen worden, staan het eerst op zijn plek. We moeten wel zorgen dat er ruimte op de achterbank vrij blijft voor een golfreiziger. De trolleys zijn een uitdaging door de verschillende vormen en maten, ook als ze ingeklapt zijn. Af en toe wordt er weer wat uit de auto gehaald, omdat de achterklep niet wil sluiten. Met wat finale trek- en duwwerk komt het allemaal goed.

Ik mag op die ene lege plek op de achterbank plaats nemen. Deze heeft overigens geen stoelverwarming, wat ik toch wel jammer vind. Mijn golfmaatjes op de voorste rij, wentelen zich in de weldaad van een warme bips.

En dat niet alleen, af en toe dringt een driver uit de achterbak zich wel heel dwingend op in mijn nek. Deze dien ik dan tot de orde te roepen, wat ik uiteraard met heel veel plezier doe. 

U zult het geloven of niet, maar het bovenstaande verhaal herhaalt zich op deze zondag nog een aantal keer. We pakken alles weer uit als we op de golfbaan aangekomen zijn. We volgen de logistieke procedure weer als we huiswaarts keren, we laden alles weer uit als we op onze vertrouwde verzamelplek aangekomen zijn. Ik laad mijn spullen wederom in mijn eigen auto. Ik controleer extra of ik echt mijn eigen spullen wel ingeladen heb. En laat op de avond, trek ik alles weer uit de auto bij mij thuis op de oprit.

We sjouwen wat af.

Namens dames 1,
Marij Coolen

PS, Trouwens…partij verloren. Volgende week de laatste kans om in de hoofdklasse te blijven.