Team Heren 1 27H heeft een sterk en gedenkwaardig seizoen bekroond met het kampioenschap. De opdracht voorafgaand aan de laatste speeldag was helder: minimaal 16–6 winnen. Een duidelijke doelstelling, maar iedereen wist dat het in golf nooit vanzelf gaat. Eén afzwaaier, één stuiter op een molshoop en je hele plan kan de prullenbak in.

Toch stonden we op de dag van de waarheid vroeg op de Stippelberg, volledig gefocust en met de overtuiging dat we dit samen konden afmaken. De warming-up verliep geconcentreerd; de spanning was voelbaar, maar onder controle, of in elk geval goed verstopt achter rustige gezichten.

Na de singles stond er een tussenstand van 12–2 op het bord. Een uitstekende basis, maar nog geen garantie. Mentaal was dit misschien wel de zwaarste ronde van het seizoen. Je voelt bij elke slag wat er op het spel staat, en juist dan moet je koel blijven. Of in elk geval doen alsof.

Hoewel de eindstand anders doet vermoeden, ging het in de greensomes zeker niet vanzelf. De tegenstanders boden stevig weerstand en meerdere partijen bleven tot diep in de ronde spannend. Pas op de laatste holes wisten we de duels definitief naar ons toe te trekken.

Maar toen het eenmaal viel, viel het ook goed: alle greensomes gewonnen, waardoor de eindstand van 20–2 ruim voldoende was voor het kampioenschap.

Na de laatste putt op hole 18 barstte de ontlading los. Het kampioenschap werd daar, op de green, gevierd zoals het hoort: met trots, blijdschap en een gevoel van gezamenlijke prestatie.