Het is zondag 19 april, de tweede competitiedag voor heren-1 36 holes. De bestemming van deze dag: Het Rijk van Nijmegen met als tegenstander Het Rijk van Margraten. Een groot golfcomplex waar we een aantal jaar geleden ook al eens op gespeeld hadden. Toen hadden we de Groesbeekse lus gespeeld en vandaag stond de Nijmeegse lus ons te wachten. De weersvoorspelling werd naarmate we dichterbij zondag kwamen steeds beter, maar er werd ook steeds meer wind voorspeld. De combinatie van een sterke tegenstander en een redelijk sterke wind maakte dat het een uitdagende dag ging worden. Daarbij had ons team deze week een debutant: Jori van de Wiel.

De foursomes in de ochtend hadden een iets andere opstelling en startvolgorde dan de week ervoor. Op kop vertrokken Taylor en Jules, gevolgd door Nick en Ted en achterin Jori met Rens S. Taylor en Jules wisten ten opzichte van vorige week beter te starten en wisten al snel een voorsprong op te bouwen, maar een kleine terugval door een verminderde concentratie en beter spel van de tegenstanders zorgde ervoor dat deze voorsprong terugkwam tot 1 up op hole 12. Met een sterk einde wist deze partij gewonnen te worden op hole 15 met een uitslag van 5/3. Nick en Ted hadden de vorm van vorige week meegenomen naar Nijmegen. Zij wisten goed stand te houden, kwamen ook met solide spel up in de partij. Echter kwam aan het einde toch de ommekeer en wist de tegenstander met goed spel de partij om te draaien naar 1 down op hole 18. De laatste foursome met onze debutant had het zwaar tegen de laatste foursome van de tegenstander. Dit kwam niet zozeer doordat zij niet goed speelden, maar tegen een koppel dat 5 birdies maakt in 12 holes tijd is lastig op te spelen. Zij moesten zich gewonnen geven op hole 12. Eindstand met de lunch: 4-2 voor Het Rijk van Margraten.

Tijdens de lunch zijn tezamen een tactiek gaan bepalen, we hadden de optie om de eerste 3 spelers te ruilen (Jules-Taylor-Nick). De uiteindelijke keuze van startvolgorde voor de singles is gemaakt op het feit dat de twee voorste spelers van Margraten echte longhitters waren en daar ook spelers tegenover moeten staan om dat bij te benen. We zijn dus als volgt de baan in gegaan: Jules-Nick-Taylor-Rens-S-Ted-Jori.

Jules had niet echt zijn A-game in deze partij, hij had daarbij wel het geluk dat zijn tegenstander dit ook niet echt had. Beiden zeiden lachend in de ronde dat het een soort kussengevecht was in plaats van een goede golfpartij. Op de eerste 9 holes werd 1 hole gesquared, de rest van de holes werden met parren gewonnen. Na 9 holes was de stand all-square. Op de back-nine wist Jules net iets meer van zijn swing terug te vinden en kon hij redelijk terugvallen op zijn korte spel. Hierdoor bleef de partij rondom all-square hangen. Met een goed slot met parren en een birdie op hole 16 wist hij deze partij te winnen op hole 18. De tweede partij ging gelijk op.

Nick kon zijn vorm steeds meer vinden; hij kon zijn score goed bij elkaar houden. Deze partij bleef eigenlijk altijd rondom all-square hangen, met uitschieters naar 1 of 2 up en dan weer 1 down. Deze pot moest beslist worden op hole 18, waarbij Nick met een goede par deze partij wist te winnen.

Taylor had een prima spel, kon redelijk goed zijn sterke tegenstander bijbenen, maar de capaciteit van de tegenstander om van allerlei hoeken putts te maken zorgde ervoor dat Taylor zijn partij verloor op hole 16. Rens S had een rematch, hij moest tegen dezelfde tegenstander als waar hij een aantal jaar geleden ook tegen gespeeld had. Deze partij wist hij toen op de laatste hole te winnen, dus hij wist dat dit een lastige partij ging worden.

Helaas kon Rens niet helemaal in zijn ritme komen en moest hij zich gewonnen geven op hole 15. De tussenstand in deze wedstrijd was nu 6-8 voor Het Rijk van Nijmegen.

Ted was na het verlies van vorige week extra gebrand om deze week zijn pot te winnen. Na 4 holes wist Ted met prima golf zijn voorsprong al op te bouwen tot 4 up, waardoor de rest van de holes redelijk ontspannen gespeeld konden worden. Zijn tegenstander wist hier en daar wel nog wat holes terug te winnen, maar uiteindelijk won Ted op hole 16. Tot slot onze debutant Jori. Hij wist zijn spanningen van de ochtend goed opzij te zetten en kon hij zijn eigen kunnen benutten. Halverwege de 18 holes wist hij zijn voorsprong op te bouwen tot 5 up, maar toen sloeg toch een beetje de spanning toe.

Na hole 14 stond Jori 4 up, wat betekent dat hij dormi staat en dat de wedstrijd het Woold – Het Rijk van Nijmegen een stand heeft van 9-9, maar als Jori zijn pot wint deze wedstrijd 10-8 voor het Woold gaat worden. Op hole 15 wist hij met wind mee en downhill een drive van 350 meter te slaan, helaas wel in het water. Deze pot viel toen terug tot 3 up. De korte par 3 15e wist de tegenstander met een strakke par te winnen, waardoor deze partij terugging naar 2 up. Met goede ondersteuning van Jules wist Jori een strakke hole te spelen op de par 4 17e, waardoor hij deze hole gegeven kreeg en hij zijn partij won met 3/1. Eindstand 10-8 voor het Woold met een sterke comeback in de singles. 

Ik ben enorm trots op mijn team dat we deze lastige partij met goed spel in de middag nog hebben weten om te draaien in ons voordeel. Met deze winst blijft er nog van alles mogelijk in deze poule, we hebben ook nog veel in onze eigen handen.

Komende zondag reizen we 180 graden de andere kant op, onze koers wordt gezet naar golfclub Brunssummerheide: een baan waar we ook al een aantal keer eerder naar zijn afgereisd. De weersvoorspellingen zijn vooralsnog goed voor deze week, wat toch bij zal dragen dat deze baan beter speelbaar is en dat er goed golf gespeeld mag worden. Onze tegenstander komende zondag gaat Stippelberg zijn, de promovendus vanuit de tweede klasse.

Namens heren-1 36 holes,

Jules Meuffels