Vogeltjes in calm during the storm

dames1Op de prachtige thuisbaan van golfclub de Lingewaelsche, golfpark Almkreek, waan je jezelf in typisch Nederlands landschap. Het park bestaat uit diverse boomsoorten, veel water, koeien in de wei, slootjes, rietkragen en is omringd door lieflijke typisch Nederlandse huisjes. Maar dat betekent ook windkracht 4 à 5 en voorbijschuivende donkere wolken, waar van tijd tot tijd heftige regenbuien uitvallen. Weeronline belooft dit weerbeeld op onze laatste competitiedag.

 Bij het voorspelen blijkt al dat geen bal gaat zoals je hem bedoeld hebt. Met striemende regen in je snoet, haal je maar de helft van de afstand die je normaal met die stok slaat.

Sta je naar rechts opgelijnd, verdwijnt de bal helemaal links in de waterhindernis.

Zelfs met het putten maakt het nog uit of je wind mee of tegen hebt. Ga je jouw bal zoeken, krijg je natte poten vanwege al dat zompige gras. Wil je je kapsel in model houden, vliegt je petje in het rond. Zoek je beschutting onder je paraplu, waait deze los en holderdeboldert over de baan. Je bril schreeuwt om ruitenwissers en je vraagt je gaandeweg af wie wie is in die charmante regenpakken.

Hoe gaan wij die storm doorstaan?
Het songfestival biedt uitkomst. Nee, niet de vrouw met de baard inspireert ons, maar wel “Calm after the storm”. We besluiten dat de dames van het Woold voor “Calm during the storm!” gaan. Ons concept bestaat uit één pijler, namelijk ‘kalm genieten’, wat voor weer het ook is. En echt waar, wat er dan gebeurt is werkelijk wonderbaarlijk.

Ondanks windstoten, plensbuien, drassige baan, donkere wolken, natte bril en verborgen ‘skôn teampekske’ onder een lelijk regenpak, neem je een heleboel prachtige dingen waar. Je ziet de moedereend, die met haar pasgeboren kroost heel schattig de baan dwars overwaggelt. Ondanks het pokkeweer, wacht je rustig tot de familie de overkant bereikt heeft. Het valt je op dat de koeien een statement maken door stillekes, maar eensgezind met de bips tegen de wind in te gaan staan. Je hoort de hele dag de aanmoedigende en ritmische klanken van een koekoek, die zijn woonplek gastvrij met ons deelt. Als je klaar staat voor het volgende fairwayshot valt je oog op een meerkoet. Kalm en prominent bemant ze haar nest. Ik weet het niet helemaal zeker, maar volgens mij knipoogt ze naar mij. Jullie begrijpen het al, mijn bal vliegt als een zonnetje.

Ineengedoken, jezelf beschermend tegen het slechte weer, duw je je natte trolley voort over de baan. De gedachten gaan naar ons team. Eigenlijk is ons team ook zo’n nest met vogeltjes. Sommigen zingen het hoogste lied. Anderen zingen niet zo luidkeels, maar tonen hun vederpracht. We hebben kleine vogeltjes, die steken koket hun koppie in de lucht en kwetteren gezellig mee. En natuurlijk hebben we er één die het nest bewaakt en ons onder haar vleugels neemt. Er is één vreemde vogel, die flierefluit er op eigen wijze lustig op los. De ervaren vogels nemen ons bij de vleugels en leren ons hoe we nòg beter kunnen vliegen. Bovenal zijn we zo trots als een pauw omdat we allemaal bij dit gezellige, warme en plezierige nest horen, waar iedereen kan zingen zoals die gebekt is.

Calm genietend during the storm hebben wij (met klinkende cijfers) een overwinning geboekt.

Dames 1 moet echter voorlopig een toontje lager zingen. Er zijn bij het Woold nog andere bijzondere vogelsoorten. Kenmerken: mannelijk, oranje veren met zwartgrijze donslaag, grote snavel, bedreven in fluitconcerten en verre (bal-)vluchten. Zij hebben het het allerbeste gedaan tijdens hun vluchten langs de competitiebanen. Heren 2 en heren senioren; van harte gefeliciteerd met jullie kampioenschap. Deze veren zijn voor jullie. De NGF competitie zit er op. Wij vliegen uit. Graag tot volgend jaar.

Namens dames 1,
groetjes Marij