Trauma tijdens businessdag 10 juli 2014

Verslag Rabocompetitie Businessclub het Woold 10 juli 2014

20140710rabocompetitie2Tijdens de businessmiddag op 10 juli liep het golfen voor geen meter. Nu heb ik geleerd dat je als golfer altijd de oorzaak buiten jezelf moet zoeken, om niet een mentale dip te komen:

  • Ja, het was drukkend en klam
  • Ja, de baan was hier en daar nog nat
  • Ja, 18 holes duurde langer dan 5 uur
  • Ja, ik had een drukke ochtend gehad
  • Ja, hoe frustrerend is het dat je je bal niet vindt en de flight achter je hem wel vindt!

Toch had ik het gevoel dat het aan iets anders lag: een jeugdtrauma.

Als kind wilde ik altijd al een radiografisch bestuurbaar vliegtuigje of, als dat niet haalbaar was, een radiografisch bestuurbare boot of auto. Prachtig om met een afstandsbediening zo iets te besturen. Jammer, het is er nooit van is gekomen; de enige afstandsbediening die ik mag vastpakken (als mijn vrouw niet thuis is), is die van de televisie. Een jeugdtrauma. Dat trauma komt dan in alle hevigheid naar boven als je iemand in je flight hebt lopen die een radiografisch bestuurbare trolley heeft; logisch dat golfen dan niet lukt! Prachtig z’n golftas met daarachter ‘the invisible golfer’.

Ik heb besloten dat mijn kleinzoon van twee dit weekend een radiografisch bestuurbare auto krijgt, want je wilt toch niet dat hij later ook met zo’n trauma rond loopt… Ik heb een geweldig weekend! En ook volgende week wordt goed, omdat mijn ‘personal coach’, golfpro Edith, mijn somberheid over het vertoonde spel wist af te zwakken met ‘we gaan er volgende week iets moois van maken’!?

Het was die donderdag minder druk dan we gewend zijn (de belangrijkste mensen waren er wel). Kwam het doordat we eerst naar een baan in Duitsland zouden gaan en daar nu toch een aantal leden stonden of zou het gewoon de vakantieperiode zijn? In ieder geval moest onze vicevoorzitter, Roland Lijten de prijzen overhandigen, omdat Henk Hoeks of in Duitsland was of met vakantie of wellicht allebei.

20140710rabocompetitie1Die prijzen gingen naar:

  • Neary dames: Karin Jobse
  • Neary heren: Loek Weimar
  • Longest dames: Sarah Carpenter
  • Longest heren: Johan Schriks
  • Dagwinnaar dames: Sarah Carpenter
  • Dagwinnaar heren: Erik van Oosterhout

Bij de laatste twee winnaars werd het gebruikelijke ‘green jacket’ (blauwe jasje) weer om de schouders gehangen, alhoewel ik het gevoel had, gezien de maatvoering, dat de jasjes verwisseld waren.

Verder konden we onze golfprestaties snel vergeten door een heerlijke barbecue met als dessert: streuf met aardbeien en slagroom. Heerlijk; jammer dat ik teveel vlees had gegeten.

Nu is er verder niet zoveel interessants te melden, maar omdat ik voor dit verslag betaald wordt per woord, bedacht ik dat het deze keer goed zou zijn om mijn persoonlijke verkiezing te annonceren van ‘beste Woold-medewerker van de businessdag’. Dat is niet Joni, omdat ze me geen gezelschap wilde houden, alhoewel ik wel een kladblokje van haar kreeg. Dat is niet Linda, omdat ze niet hielp met het sjouwen van stoelen en tafels toen het ging onweren en ik haar daarbij wel altijd help. Het is geworden: Heidy. De onafhankelijke jury prees Heidy:

  • Omdat ze iedere keer in 1 x keer goed de bestellingen op tafel zette.
  • Omdat ze hielp met het sjouwen van de tafels
  • Omdat ze mij met paraplu door de regen en onweer vergezelde naar mijn auto.

Dit zal ongetwijfeld leiden tot een salarisverhoging. Het is me weer gelukt om een stukje voor de businessdag te schrijven, ondanks het ontbreken van zinnige informatie. Ik hoop dat ik op 14 augustus wat meer externe inspiratie krijg.

Fijne vakantie!