Senioren spelen op hoog niveau!

heren senioren 300Via Wittem, waar we werden omgeleid via het Gerardus klooster, door Gulpen en dan naar links, bergop en nog best moeilijk te vinden. De hoogst gelegen baan van Nederland. We waanden ons op vakantie. Zeker, omdat we met de camper van Sjaak arriveerden. Enkele Limburgers informeerden voorzichtig of we ook bleven slapen…

Tegenstander de Tongelreep had zitten gniffelen toen ze onze handicaps onder ogen kregen. Zij waren net gedegradeerd uit de tweede klasse en hun gemiddelde handicap lag zo’n 8 punten lager dan wij. Het weer was prachtig maar de golfbaan ‘in repair’. De afstandshorloges raakten helemaal van streek door de gewisselde banen.

De dubbels. Sjaak had de hele week getraind en was zo vast als een huis. Geholpen door Jack werden de tegenstanders (allebei handicap 9) tot hun verbazing op de laatste hole nog geklopt.

Jan-Karel en Harry deden bijna hetzelfde, maar op de beslissende 9e hole ging het mis. Intussen waren Henk en Cor al als verloren zonen langsgelopen.. Dus 4 – 2 in ons nadeel.
De singles. Sjaak begon opnieuw sterk en won. Henk, zijn tegenstander (handicap 9.4) verklaarde later op het terras dat hij er over dacht om te gaan dammen met stukken van 20 kilo om op die manier boete te doen. Harry, spelend tegen Harrie Tongelreep met handicap 9.9, nam na twee parren en een birdie op hole drie zelfs even de leiding, maar na een incident op hole 9 ging het verder fout. Na twee pilsjes kwamen Cor, Henk en Jan-Karel binnen, allemaal verloren. 14 tegen 4.

Het diner was weer uitstekend. Niet alleen de liefde, maar ook het recupereren na geleden smart gaat bij de man door de maag. We zijn wel hard op onze plaats gezet. In onze poule promoveert de nummer 1 en de nummer 4 en 5 degraderen. De doelstelling om niet te degraderen is gewijzigd in: we willen niet laatste worden….

Dus op 17 april naar Maastricht, opnieuw golfspel op hoog niveau op de Dousberg. Het is een baan die gedeeltelijk in België ligt, dus speelden we echt internationaal.
Sjaak had de vorm, maar Jack wat minder. Ook Harry en Cor gingen bergaf, net als Henk en Guus. Dus 0 – 6 tijdens de lunch in het prachtig gelegen nieuwe clubhuis, waar we onze trolleys met de neus ter hoogte van de knie tegenop moesten duwen..

Sjaak lukte het bijna om een 4 down achterstand in te lopen, maar op hole 15 sloeg hij in het water. Harry moest zich pas op hole 18 gewonnen geven, 1 up, nul te gaan. Toen was Jack, die lange tijd de achterstand beperkt had kunnen houden, al binnen. Opnieuw verraste Cor met winst! Guus had zich dapper geweerd, maar verloor eveneens.
Henk kwam binnen met een gelijke stand, maar met een claim. Zijn tegenstander had zich een vrije drop gepermitteerd bij een vast obstakel dat zich achter de witte out of boundspalen bevond.

Onder het genot van grote glazen witbier werden de golfregels, spelregels, local rules en wijze arbiters geraadpleegd en er was geen houden aan. Henk had gelijk en tegenstander captain Dick moest zijn ongelijk bekennen. Met dank aan Harry en Gre Peeters voor de spelregelavond! Dus werd de eindstand, net als de week daarvoor bepaald op 14 tegen 4 in ons nadeel.
Intussen hebben wij op 24 april de rol van gastheer voor de teams in onze poule er ook al op zitten. Zoals verwacht heeft Het Woold zich uitstekend van haar taak gekweten. De verzorging was perfect. Er was tijdens de speeches nog even verschil van mening over het nut van het wel of niet plaatsen op de harde ondergrond van banen 1 en 2. Maar of het nou daaraan lag of aan de gezellige sfeer in de serre, drie teams bleven nog een tijdje koffie drinken en nakaarten.

U begrijpt dat we ongewild met de rode lantaarn zijn opgescheept. En dan moeten we het volgende week op de Tongelreep nog tegen koploper Prise D’eau opnemen. De nummers 4 en 5 in onze poule degraderen en daar zitten wij zeker bij. Uiteraard geven wij toch alles wat we hebben.

Als u ons wilt komen troosten bent u aanstaande vrijdag van harte welkom op de Tongelreep in Eindhoven.