Golfcompetitie: Het gaat ècht nergens over!

20140429ngfcompetitiedamesAls je in januari samen een golfteam vormt en mee gaat doen aan de NGF golfcompetitie, bespreek je vooral met elkaar dat je er erg veel zin in hebt en weer erg uitkijkt naar de zondagen in april en mei. Wat in het voorstadium van de competitie nadrukkelijk aan de orde komt is dat het ‘nergens’ over gaat, als het maar gezellig is. Je kunt niet meer doen dan je best en degraderen is niet mogelijk (wij spelen al in de laagste klasse). Het maakt niet uit tegen wie je speelt, we zijn toch allemaal een beetje aan elkaar gewaagd. Bovendien, als de tegenstander beter is, dan kun je daar gerust vrede mee hebben. Het gaat immers niet om de winst, maar om het spelplezier en je persoonlijke ontspanning. Gewoon gezellig!

Ondertussen is het bijna zover en trainen we tenminste 3 x in de week, omdat we toch nog niet helemaal tevreden zijn over onze swing en approach naar de green. Ja en dan dat putten, daar kunnen we toch echt nog wel wat winst behalen. Natuurlijk is de competitie er alleen voor de gezelligheid, maar……..

We moeten er wel goed uitzien, want dat heeft uitstraling. Dus wordt er druk gediscussieerd over kleurencombinaties en bijpassende accessoires. 6 Kledingzaken zijn bezocht en er is gewikt en gewogen voordat er een goede keuze voor de clubkleuren is gemaakt. Puur voor de sfeer, dat spreekt voor zich……..

Tijdens de competitie kunnen we gaan voorspelen op de baan van onze tegenstanders. We zijn allemaal aanwezig op de voorspeeldag (ook als je op de competitiedag niet meedoet, ben je er uiteraard ook) en praten we de hele dag over hoe we de baan het beste kunnen benaderen, zodat we onze kansen op een overwinning kunnen vergroten. Een goede voorbereiding vinden we belangrijk. Niet dat het ons iets uitmaakt hoe het spelverloop as. zondag zal zijn, maar toch…..

In de nacht voor de golfzondag is de slaapkwaliteit van ons allemaal wat minder, we moeten net iets vaker ons bed uit voor een toiletbezoekje. En toch wel wat gespannen staan we ‘s morgens op de driving range. Je moet ècht wel ff goed inslaan, zodat je met het goede gevoel de baan opgaat voor de dubbelpartij. Niet dat het ons om de winst van de partij gaat……………

We streven naar gezonde wedstrijdspanning. Dat betekent dat je precies genoeg adrenaline in je bloed hebt zodat je elke bal tot in de perfectie kunt slaan. Die balans komt nogal nauw, dus in disbalans ben je al snel. Peptalk, ademhalingsoefeningen, een keer vloeken, onbedaarlijk lachen, meditatietechnieken, positief denken, een extra plasmoment, nog maar een sigaretje, een laatste oefenswing en motivatiepreken helpen ons door de dag heen. Sinds gisteren gebruiken enkelen van ons (stiekem) een nieuw drankje. Ik weet er het fijne niet van, maar ik vermoed dat het op de dopinglijst staat. En voor zover ik het begrepen heb, was de halve liter van het spul al bij hole 3 helemaal op. Je kunt niet meer doen als je best, tòch?………………………..

Die competitie stelt niet zoveel voor, maar toch wel voldoende om publiek aan te trekken. Al bij de teebox van hole 1 (als je staat te bibberen als een rietje van de zenuwen) staan er verschillende clubgenoten ons aan te moedigen en ons het beste te wensen. Dat hele tafereel leidt soms tot afzwaaiers en out of bouncers van de hoogste klasse. Maar dat vinden we in het geheel niet erg, want het is hartstikke fijn dat jullie er zijn, die betrokkenheid doet ècht goed……..

Aan het einde van 2 x 18 holes, balen we als een stekker als we met 1 down verloren hebben. We slapen de daaropvolgende nacht wèèr slecht, omdat we de hele partij nog eens overspelen in onze dromen. Op maandagmorgen sta je geradbraakt op, met het voornemen om de komende week nog een extra golfrondje te lopen. Het is geen doel op zich maar het moet ècht beter kunnen……..

Echt waar, die hele golfcompetitie gaat heeelemaal nergens over.

Namens dames 1, heel veel groetjes,
Marij

PS. Jullie snappen het al………………….we hebben verloren! 5-13 van Gendersteyn.